درس حقوق تجارت

استاد طبق معمول شروع کرد به جزوه گفتن

همه ی بچه های کلاس شروع کردن به نوشتن(چاپلوسا شیرین عسلا   )

ما هم طبق معمول اخر کلاس نشسته بودیم

من:اووووووووووف

یاسی:اوهوم

من:یه فکری کردم

یاسی:چی؟

من:بیا اسم و فامیل بازی کنیم

یاسی :اگه تو برگه میدی

من:من اصلا دفتر همراه خودم نیوردم

یاسی: پروووووووووووو

من:

بازی شروع شد

بعد چند لحظه سر حروف پ

من:

stooooooooooooooooo با صدای بلند سر کلاس

من: ننویسیااااااااااااااااااااااااااااااا

یاسی: باشه بابا

رسیدیم  به حیوان

من: حیوان پلنگ

یاسی:حیوان پشه

من:چیییییییییی؟؟؟؟؟؟؟؟؟ 

تا نیم ساعت تو این حال موندم

استاد بچه های کلاس

حالا نوبت حرف میم شد

یاسی stop

من:چه خبره؟(تو دلم :حالا یه بار زود نوشتاااااااااااااااااااااااااااااااا)

یاسی:چیزی ننویسیااااااااااااااااااااا

من: باشه (اشیا :میز میشه)  

رسیدیم به قسمت رنگ

یاسی:رنگ مشکی

من:رنگ موزی

یاسی: 

من:   چیه خب مگه رنگ موزی نداریم 

یاسی :چرا داریم

من:اره دیگه داریم من زیاد شنیدم

یاسی:

بازم استاد و بچه های کلاس 

من و یاسی:ملیکا چقدر حرف میزنی ،کلاس جای اسم و فامیل بازی کردنه

ملیکا:من؟؟؟؟؟؟؟؟

من و یاسی:اره

ملیکا:خیلی پرویین

یاسی:با ما بود

من:نه بابا با جلوییا بود

اراجیف۱:حالا واقعا رنگ موزی نداریم

اراجیف۲:این چند وقته مشغلۀ فکری دارم

اراجیف۳:پرسپولیس و حال میکنین    امسال قهرمانه قابل توجه استقلالیااااااااااااااااااااااااااااااااااااا  

اراجیف۴:حامد بهداد قشنگ بازی می کنهااااااااااااااااااااااااااااااا 

اراجیف۵:یاسی خانم جدیدا یه سوتی داده خفن

اراجیف۶:تا پست بعدی از پیاده رو و خط عابر پیاده و ... رد شین

اراجیف۷:دوستووووون دارم!!!! 

نکته۱:یه جایی خوندم زن همان شیطان رانده شده از بهشت است!!!!!!!!!!!!!!!

نکته۲:آدم های کوچکی که می خواهند ادای آدم های بزرگ را در بیاورند ، سکوت می کنند .

سکوت ، کار ادم های بزرگ است .

 اگر آنقدری بزرگی که می توانی سکوتت را تا گور ببری ، سکوت کن ..

اگر نه ، سکوت کردن از آدم های کوچکی مثل تو ، یک آدم ِ کینه جو می سازد

که از تمام ِ عالم و آدم طلبکار است و تقصیر ِ تمام مشکلاتش را گردن ِ این و آن می اندازد

آدم همیشه باید پای درست و غلط کارهاش بایستد. و این همان چیزیست که آدم را بزرگ می کند ..

 رشد می دهد ... می سازد .. ارزشمند می کند .. و یا برعکس ...

(این همون جمله ای که مهدی هاشمی تو سریال رقص پرواز گفت)خیلی قشنگه...خواهش میکنم چندبار بخونینش